Vraag & antwoord | Vlees in de maak

Circa 60% van het geslacht gewicht van een varken wordt als vlees of als vleesproduct geconsumeerd, dus bij een varken dat op 92 kilo is geslacht, is dat bijna 56 kilo.

Het beste is een speenbig eerst (een paar dagen) te pekelen, dus in water met zout en wat smaakstoffen. Vervolgens kunt u het speenvarken (laten) garen in een kookketel of grote oven en tot slot afbraden op het spit. Als u een rauw speenbig direct aan het spit rijgt, kan de ham van buiten droog worden en van binnen nog niet gaar.

De vorm van de (varkens)schnitzel wordt bepaald door het deel van het dier dat daarvoor benut is. Meestal wordt (ronde) schnitzel gemaakt van de bovenbil (ook wel de ronde fricandeau). Dit is het dikke stuk van de ham. Verder is er (lange) schnitzel van de platte bil. Ook van het liesstuk, de dikke lende of de schouder kunnen (langwerpige) schnitzels gemaakt worden.

Dit zijn de eerste 5 à 6 ribben van de schouderkant. Deze bevinden zich tussen de halskarbonade en de ribkarbonade in.  Ze staan ook wel bekend als slagerskarbonades, want vaak gaan ze bij de slager zelf  de pan in. Het staat dan ook bekend als een zeer lekker stukje vlees.

De Nederlandse vleessector produceert het meeste biologische vlees in de Europese Unie. Zoals op zoveel gebieden loopt de Nederlandse vleesindustrie ook hier voorop. Een groot deel van het biologische vlees is varkensvlees. Dit is een teken dat de Nederlandse varkensvleessector zich richt op de wensen en eisen van klanten. Het zijn de markt en de consumenten die de vraag bepalen. Op basis van die vraag levert de Nederlandse varkensvleessector verschillende soorten varkensvlees. Dus zowel regulier geproduceerd als biologisch varkensvlees. Wanneer consumenten bijvoorbeeld meer biologisch varkensvlees wensen, gaat de Nederlandse varkensvleessector die vraag zeker invullen.

Varkensvlees is een hoogwaardig en lekker voedingsmiddel dat door veel mensen wordt gewaardeerd. Varkensvlees is een belangrijke bron van eiwitten die goed door het menselijk lichaam zijn op te nemen. Voor een goede gezondheid is het eten van eiwitten noodzakelijk. Daar komt bij dat met het stijgen van de welvaart mensen dierlijke eiwitten willen eten en dat niet iedereen van een plantaardig alternatief houdt. Ook is het zeer de vraag of de aarde voldoende landbouwgronden heeft om voldoende plantaardige voedingsmiddelen voort te brengen voor een wereldbevolking van in de nabije toekomst 9 miljard mensen. Nederland is een van de beste varkensvlees producerende landen. Nederlandse varkenshouders zijn in staat om op een hoog niveau varkensvlees te produceren waarbij veel aandacht aan diergezondheid, dierenwelzijn en milieu wordt besteed.

Vanuit ons menselijke gevoel denken we dat dieren zich beter voelen wanneer ze buiten lopen. Wetenschappelijk gezien hoeft dat niet zo te zijn. Varkens hebben niet dezelfde gevoelens of wensen als mensen. Wel is zeker dat varkens, net als de meeste mensen, niet van grote veranderingen in hun leven houden. Dat levert stress op. Varkens houden van rust en slapen een groot deel van de dag. Varkens die van jongs af binnen leven krijgen stress wanneer ze in een voor hen nieuwe buitenwereld zouden belanden. Een buitenleven hoeft dus niet per definitie prettiger voor een varken te zijn. In Nederland wordt veel over dit punt gediscussieerd en wordt veel onderzoek gedaan naar deze aspecten. Voor de Nederlandse varkenshouderij is het belangrijk dat varkens zich prettig voelen. Dat houdt ze gezond en levert lekker vlees op. In Nederland leven ongeveer 11 miljoen varkens. Om redenen van milieueffecten, hygiëne, de gezondheid en een goed leefklimaat voor mensen en dieren is het onmogelijk dat al deze dieren buiten leven. Het zou op allerlei terreinen knelpunten veroorzaken.

Nee. Vrijwel nooit. Sinds 2002 geldt in Nederland een verbod hierop. Met deze maatregel liep de Nederlandse varkenssector internationaal voorop. De zeugen mogen alleen nog (kort) worden vastgelegd in de dagen rond de bevruchting.

Veranderingen in bedrijven vragen grote financiële investeringen. Dat geldt ook voor de Nederlandse varkensvleessector. Investeren in bijvoorbeeld dierenwelzijn, milieu of duurzame maatregelen kost veel geld. Tegelijkertijd vragen afnemers van varkensvlees om scherpe prijzen zodat ze varkensvlees voor een aantrekkelijk bedrag aan consumenten aan kunnen bieden. Die combinatie maakt het voor de varkensvleessector niet gemakkelijk. De Nederlandse varkensvleessector heeft in de afgelopen tientallen jaren veel punten aangepast om tegemoet te komen aan wensen vanuit de samenleving. Bijvoorbeeld door vergaande samenwerking in de keten en groot vakmanschap. Wereldwijd heeft dit geleid tot een grote voorsprong. Tegelijk leidt het ook tot hogere kosten waardoor Nederland een lastige concurrentiepositie heeft ten opzichte van buitenlandse leveranciers. Een dilemma waar niet een-twee-drie een oplossing voor te vinden is.