Vraag & antwoord | Vlees in de maak

De uier van een koe is eetbaar, zo bestaat er 'uierboord', dat wordt gesneden uit de uier van een (geslachte) koe. Het was tot de jaren '50 van de vorige eeuw 'volksvoedsel' en wordt hier en daar gezien als delicatesse.

Het is voor deze techniek aan te raden grotere stukken te nemen en tegen de kook aan langdurig te garen voor het beste resultaat. 

Het is mogelijk soep te trekken van de paardenstaart. Er zit voldoende vlees en ook vet rond het staartbot, dus dat vormt een goede basis. Wie zijn paardenstaartsoep niet te vet wil, kan de bouillon laten afkoelen en het gestolde vet dat bovenkomt er vervolgens met een schuimspaan af halen. Een probleem is wel beschikbaarheid. Gezien de beperkte schaal waarop in Nederland paarden worden geslacht, zal het niet meevallen om de staart te verkrijgen.

Dit is vrijwel altijd het geval, al is niet helemaal uit te sluiten dat biologische runderen als regulier naar de slachterij gaan en als regulier vlees in de winkel ligt. De kosten voor het houden van biologische runderen liggen in het algemeen hoger dan die van regulier gehouden runderen. Rundveehouders en runderslachterijen zullen daarom proberen een hogere prijs te krijgen voor deze dieren en het vlees. Dat is ook meestal het geval. Biologische koeien leveren eerst melk voor de productie van biologische zuivel. Daarna krijgen ze goed biologisch voer om letterlijk extra vlees op de botten te krijgen. Verschillende marktpartijen stimuleren de verkoop van biologisch vlees. Hoewel de markt voor biologisch vlees nog steeds klein is, heeft ze in Nederland een trouwe groep kopers.

Ja, hoewel het er niet veel zijn. Scharrelrunderen zijn niet hetzelfde als biologische runderen. Ongeveer 1% van de koeien leeft op een biologisch bedrijf. Scharrelrunderen leven van mei tot september in weilanden van minimaal 500 m2 groot. De rest van het jaar leven ze in stallen met ligruimtes met een dichte vloer met strooisel erop. Scharrelrunderen krijgen overigens net als ander rundvee alleen plantaardig voer.

In Nederland leven runderen binnen vaak in een ligboxstal. Dit zijn ruimte lichte stallen waar koeien vrij kunnen rondlopen en eten wanneer ze dat willen. Elke koe heeft een eigen ligplaats (ligbox). Deze boxen zijn van elkaar gescheiden door een metalen buis. De vloerbedekking van de ligplaats varieert per stal: strooisel, zand, rubberen matten of een waterbed. Een ligboxstal is een van de vele voorbeelden die laten zien dat de Nederlandse veehouderij aandacht heeft voor dierenwelzijn.

Een eigen koelkast is niet bedoeld voor dit proces, tenzij u de deur langdurig gesloten houdt. Bij normaal gebruik varieert de temperatuur en de vochtigheid in de koelkast te sterk waardoor versterving zeker niet optimaal verloopt.

Een dikbilrund is een speciaal ras dat vooral bestemd is voor het vlees. Deze dieren kunnen door erfelijke aanleg heel zwaar gespierd zijn, zoals het zogenaamde Verbeterde Roodbont of Belgisch (Wit) Blauw. Bij deze runderen zijn ook de kalveren meestal van een flink formaat waardoor bij de geboorte een keizersnee nodig kan zijn.

Dikbilrunderen zijn vaak groot en stevig gebouwd. De fokkerij van dit type dieren besteedt veel aandacht aan het fokken van robuuste dieren die gezond kunnen leven. Het komt af en toe voor dat de stevig uit de kluiten gewassen dieren minder gemakkelijk lopen of andere ongemakken krijgen. De geboorte van dikbilkalfjes gaat meestal via een keizersnee. De Dierenbescherming wil om deze redenen het fokken van deze flink gespierde dieren laten verbieden. Van de ongeveer 300.000 vleesvee runderen in Nederland zijn er ongeveer 20.000 (7%) een dikbil.

Rundveevoeders bevatten geen antibiotica. In de Kaderwet Diervoeders is vastgelegd waar diervoeders aan moeten voldoen. De Kaderwet Diervoeders is een Nederlandse vertaling van de Europese wet voor diervoeders. Het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit heeft aanvullende informatie over de Kaderwet Diervoeders, www.minlnv.nl. Zie voor meer informatie ook het dossier Diervoeders op www.vlees.nl

De Nederlandse vleessector is een belangrijke exporteur van vlees. De grote buitenlandse klanten zoals supermarkten en vleesverwerkende bedrijven eisen producten van onberispelijke kwaliteit. In geen enkel land wordt zoveel aandacht besteed aan hygiëne, voedselveiligheid en andere kwaliteitsaspecten. Maar hoe graag we het ook zouden willen en hoeveel voorzorgsmaatregelen we ook nemen: 100% veiligheid bestaat niet. Een menselijke fout kan altijd gebeuren en ook tegen crimineel gedrag is weinig te doen. We doen er wel alles aan om de 100% veiligheid te bereiken. Daarom werken we met allerlei kwaliteitssystemen en nemen we allerlei voorzorgsmaatregelen. We controleren onszelf en elkaar continu en laten ons ook controleren door anderen.

Het transport van dieren is op Europees niveau geregeld. Er worden allerlei eisen aan gesteld. Een belangrijk onderdeel is dat een chauffeur een speciale opleiding moet volgen en examen moet doen. Een chauffeur die verder rijdt dan 65 km met dieren, moet dat diploma in zijn bezit hebben. Het diploma is vijf jaar geldig. Dan moet de chauffeur opnieuw examen doen en laten zien dat hij tijdens transport en bij het laden en lossen, goed met dieren kan omgaan. Voor meer informatie www.pve.nl.

Elk rund krijgt op jonge leeftijd in elk oor een nummer (de gele flappen) die tot en met de slachterij in de oren blijft. Het aanbrengen van oormerken is nodig voor de registratie van allerlei gegevens en om controles mogelijk te maken. Om het aanbrengen van oormerken in de toekomst te voorkomen, doet de Nederlandse vleessector allerlei onderzoeken naar alternatieve methoden om dieren te registreren. Op dit moment is er nog geen goed alternatief.

Alle activiteiten van mensen en dieren belasten het milieu. Hoe sterk het milieu wordt belast hangt van veel factoren af. Bijvoorbeeld van de huisvesting en het voer. Het verschil in milieueffecten tussen biologisch of regulier rundvlees kan bijvoorbeeld kleiner zijn dan tussen verschillende diersoorten. De Nederlandse overheid, organisaties als de consumentenbond, sectororganisatie en bedrijven in de vleesindustrie voeren op allerlei gebied onderzoek uit om alle facetten van deze ingewikkelde onderwerpen in kaart te brengen. Het doel van de Nederlandse vleesindustrie is om de beste oplossing te vinden om de wereld op een verantwoorde manier te kunnen blijven voeden.