Lamsvlees

Al eeuwenlang worden in Nederland schapen gehouden voor hun melk, vlees en wol. Met de opkomst van grote, goedkope wolproducerende landen als Australië verschoof in Nederland het accent naar de productie van vlees. Daarmee deden andere schapenrassen en kruisingen van rassen hun intrede. Voorbeelden van typisch nieuwe Nederlandse rassen zijn: de Blessum, Swifter en Rijnlam. Deze rassen kunnen makkelijk lammeren en hebben een redelijke bevleesheid. De Texelaar is een van de bekendste rassen en wordt vooral voor het vlees gehouden. Overigens komen Texelaars niet alleen op Texel voor.

In 20^e eeuw zorgden schapen voor het beheer van ondermeer heidegronden en velden langs dijken. Met het verdwijnen van de heidevelden nam ook het aantal kuddes af. Het is pas aan het einde van de 20^e eeuw dat de belangstelling voor het beheer van natuurlandschappen door schapen en ander vee weer toenam.

De Nederlandse schapenhouderij is volop in ontwikkeling. In 2007 zijn tal van initiatieven gestart om de sector duurzaam uit te bouwen. Daarbij besteedt de sector extra aandacht aan diergezondheid, hygiëne en dierenwelzijn.

Nederland telt ongeveer 5.000 professionele schapenhouders die samen ongeveer 60% van alle schapen in Nederland houden. Het andere deel wordt gehouden als hobby.

De Nederlandse lamsvleessector onderscheidt zich door de hoge kwaliteit lamsvlees en aandacht voor dierenwelzijn.