Diergezondheid

Nederlandse kalverhouders besteden veel zorg aan diergezondheid. Het is een van de belangrijkste taken van de kalverhouder. Elk dier krijgt aandacht. Alle gegevens van de dieren worden geregistreerd. Groei en gezondheid zijn voor een kalverhouder de aandachtspunten. De kalverhouder krijgt een vergoeding die is gebaseerd op de resultaten, zoals de groei per dag en de kwaliteit en de kleur van het vlees.

Vanaf dat het kalf op de kalverhouderij arriveert, volgt de kalverhouder de gezondheid van het dier. Een dier dat zich niet goed voelt, eet en groeit niet goed, maar wordt ook ziek. Kalverhouders zorgen daarom voor goede hygiëne, voeding en huisvesting.

Kalverhouders werken nauw samen met een vaste dierenarts die werkt volgens de GVP-methode (Good Veterinary Practices). Om de gezondheid van de kalveren goed te bewaken worden regelmatig bloed- en urinetesten uitgevoerd.

De GVP dierenarts en de kalverhouder maken samen een bedrijfsbehandelplan. Hierin staan de werkafspraken tussen de dierenarts en de kalverhouder. Ook staat in het plan wat de kalverhouder en dierenarts doen in geval van ziekte van een dier. Het kwaliteitssysteem IKB schrijft voor dat de dierenarts minimaal één keer per kwartaal  de kalverhouderij bezoekt om de diergezondheid te beoordelen.  

De kalverhouder moet alle details over het gebruik van diergeneesmiddelen registreren. Dat betreft de naam van het middel, de datum waarop het dier het krijgt, de diagnose en de reden van de behandeling.
Speciale eisen worden gesteld aan het gebruik van antibiotica.

De Stichting Kwaliteitsgarantie Vleeskalversector (SKV) voert controles uit naar verboden groeibevorderende middelen.