Nee. Bloedarmoede door ijzergebrek mag niet voorkomen. De kalverhouder heeft de plicht te zorgen voor een goede gezondheid van zijn dieren. Het hemoglobinegehalte is een maatstaf voor het ijzer in het bloed en dat moet boven een minimumniveau blijven. Per leeftijd, ras en per individueel dier verschilt de behoefte aan ijzer. Daarom wordt in kalverhouderij regelmatig gecontroleerd of het hemoglobinegehalte op peil is, en zo nodig wordt extra ijzer gegeven om de dieren in de juiste conditie te houden.In Europa mag het hemoglobinegehalte bij kalveren niet onder de vastgestelde ondergrens van 4,5 mmol/liter komen. Dit moet voorkomen dat de dieren bloedarmoede krijgen. In Nederland wordt een hogere grens aangehouden dan in de EU-richtlijn is vastgelegd.

Nederland heeft een grote melkveehouderij waar veel kalveren worden geboren. De helft is vaarskalf, de andere helft stierkalf. Een deel van de vrouwelijke kalveren blijft op het melkveebedrijf om op te groeien als melkkoe. De overige kalveren gaan naar kalverhouders. Het is logisch dat deze sector zich vooral in Nederland zo heeft ontwikkeld. Iedere melkkoe moet jaarlijks een kalf krijgen om weer opnieuw melk te produceren. In Nederland wordt echter niet veel kalfsvlees gegeten, terwijl in het buitenland het Nederlandse kalfsvlees erg wordt gewaardeerd. Dit verklaart de grote export.